Art 48
Hop (Humulus)

Hop is een oud kultuurgewas dat vroeger voor de bierbrouwerij werd aange-plant. Hij werd in de 13-e eeuw in onze streken ingevoerd door monniken voor de fabricage van hun befaamde bieren: Hop geeft als smaakmaker een typies (ietwat bitter) aroma (en geur) aan het bier, en doet het bovendien be-ter bewaren. Deze bieren werden ten zeerste gesmaakt, zodat samen met een verhoogde bierproductie de hopteelt een grote uitbreiding nam. In de 17-e eeuw stond Vlaanderen dan ook bekend als het "hopveld" van Europa. Maar vandaag wordt slechts meer Hop geteeld op amper 400 hectaren (vooral rond Poperinge), en dan nog vooral voor zijn hopscheuten; een primeurgroente ter vervanging van asperges.

Voor die hopteelt waren hoge staken met een heel dradenwerk nodig, want Hop is in de eerste plaats een klimplant wiens ranken op één seizoen tijd tot 5 meter hoog kunnen klimmen. Vanuit de monnikentuinen, heeft hij zich al vrij vlug verwilderd; en men kan hem tegenwoordig als slingerplant aan-treffen in kreupelhout, bosranden, spoorwegbeddingen en braaklanden. Zijn bladeren lijken een beetje op druivebladeren, en de hele plant voelt ruw aan: de ranken bezitten een soort "weerhaakjes" waarmee ze zich omhoog "haken" aan alles waaraan ze steun kunnen vinden. Hop maakt daarbij zo'n veelheid aan ranken, dat hij de steun naar beneden kan trekken, kan overgroeien en uiteindelijk zelfs "verstikken". Als men een hopplant daarvan wil verwijderen, doet men dit best met handschoenen aan, want stengels en bladeren kunnen lelijke striemen en snijwondjes veroorzaken.

Voor de fabricage van bier gebruikt men de vrouwelijke hopbellen want Hop is een tweehuizige plant: er zijn vrouwelijke planten met vrouwelijke bloemen, en mannelijke planten met mannelijke bloemen (zie hieronder). Vermits deze laatste geen bellen vormen, zijn ze economies veel minder in-teressant. Er was ooit eens een plantenverkoper die mij probeerde te verzeke-ren dat de minuskule Hopplantjes die hij verkocht hopbellen zouden geven, maar dit was onmogelijk: planten die uit zaad groeien, openbaren hun ge-slacht slechts bij hun eerste bloei. Omdat Hop een meerjarig gewas is, dat ie-der jaar opnieuw tot op de grond afsterft, weet men het gelacht pas met zeker-heid bij planten die al gebloeid hebben.

De geneeskracht van de plant is al duizenden jaren bekend. In Judea dronk men destijds gerstebier met hop preventief tegen lepra. Het waren vooral de Arabiese artsen die in de 10-e eeuw de geneeskrachtige eigenschappen van hop bejubelden: "Hop geeft slaap aan wie de slaap heeft verloren". Een goede raad voor hen die aan slapeloosheid lijden: ga slapen op een kussen vol hop-bellen. In de Chinese kruidengeneeskunde, wordt thee van hopbellen niet al-leen gebruikt bij nerveuze slapeloosheid, maar ook bij nerveuze geïrriteerd-heid en nerveuze hoofdpijn. En uitwendig als omslagen omslagen bij zenuw-pijnen (neuritis) in het aangezicht, de armen, de benen en de rug.

Het is dank zij deze Chinese kennis en systematiek, dat het duidelijk wordt dat er TWEE aspekten in Hop werkzaam zijn. Eén is kalmerend, relaxerend, krampopheffend, pijnstillend, oplossend, healend. En het ander is bitter, prikkelend, oppeppend. Vandaar ook het gebruik van Hop om de eetlust op te wekken, de spijsvertering te verbeteren door lever en maag te stimuleren. In het aanvuren kunnen we ASTROLOGIES het Element Vuur herken-nen. Laten we ons even terug herinneren, dat Hop een invasieve soort is die andere planten kan wurgen. De naam "hop" komt van het Duitse heben, wat opheffen betekent: de plant heft zich onweerstaanbaar met haar windende stengels de hoogte in.
Bijgevolg korrespondeert het als COMPLEMENTAIR KRUID met het mensentype met de aandrift om zich omhoog te werken en "er te geraken" , koste wat het kost, en zelfs ten koste van anderen. Het is eigen aan het stre-verige Boogschutter-Jupiter-type, om steeds hogerop te willen komen. Wie zichzelf onder een te grote druk , een te grote passie of zelfs een zeker fanatisme zet, staat innerlijk erg gespannen, en die spanning verhindert van in te slapen. Het kenmerkende zich zo eenpuntig richten op het ene, met uitsluitsel van al het andere, kan zich daarom als een obsessie manifesteren: een overdreven studeren of werken, een overdreven sex-drive, een over-dreven gejaagdheid en rusteloosheid, .... In al deze gevallen kan Hop soelaas brengen.

Het kalmerend effekt van Hop berust volgens de Chinese kruidengenees-kunde op zijn drainerende yin-eigenschappen waardoor hij een deficiëntie van yin in de nieren aanvult, slaperig maakt, de sexuele aandrift kalmeert, een oestrogeen-tekort aanvult, ontstekingen (van de huid) en koorts luwt, nerveu-ze hoogspanning afvoert, en spasmen, irritatie en pijn in alle organen luwt. In de Westerse kruidengeneeskunde schrijft men dit toe aan de "vrouwelijke", Vissen-Neptunus-energie van Hop. Het was bij de hoppluksters destijds bekend dat ze door het langdurig plukken van hopbellen de hoppluksters-ziekte konden oplopen: een slapeloosheid met tintelende vingers, een afge-nomen sexuele lust en een vroegtijdig menstrueren. Ze kregen ook grotere borsten, en sommige mannelijke plukkers kregen ook meer borstvorming. Hierop berust het gebruik van Hop in preparaten voor de menopauze: door positief in te werken op de hormonenbalans, verzacht hop de kwalen van de menopauze (pijnen, hoofdpijn, vapeurs, helpt afvalstoffen wegvoeren).

Als ANALOOG KRUID past Hop dus bij Yinne, passieve, "vrouwelijke", gevoelige mensen. Bij hen manifesteert zich door hun vriendelijkheid en wel-willendheid het omgekeerde effekt: het gebrek aan drive om uit hun indolen-tie of passiviteit te kunnen treden, en tot initiatief of een daad te kunnen overgaan. Hop kan hen als slaapthee helpen om al hun frustraties en blok-kades die ze overdag hebben opgelopen, 's nachts at te voeren, die anders in hun lichaam onder de vorm van allerhande kwalen zouden kunnen neerslaan. Geen paniek! Vergeet die dag: morgen komt een andere dag, en dus een ande-re kans.