Ginkgo-Chinese Tempelboom-Japanse Notenboom
De Ginkgo biloba is om verschillende redenen een levend fos-siel. Vooreerst dateer het geslacht uit de Prehistorie: tot vroeg in het Palaeozoicum zo'n 600 tot 300 miljoen jaar geleden. De Ginkgo beleefde zijn glorietijd in alle kontinenten toen de coni-feren verschenen, en lang vóór de opkomst van de loofbomen. Hij kwam toen voor in de kustwouden tussen reuachtige paar-denstaarten en boomvarens. Men heeft dan ook fossiele Gink-go's teruggevonden in de steenkoolwouden van het Carboon. In de ontwikkeling van de plantenwereld neemt hij een unieke plaats in: als schakel tussen de varens en de naaldbomen. Zijn bladeren gelijken op een soort "uitgeplette naalden", maar an-derzijds verliest de ginkgo -net als die andere naaldboom de Larix- zijn bladeren in de herfst, wat wijst naar de evolutie naar een loofboom. Ook maakt hij geen "appels" als coniferen, maar echte vruchten.Tot 200 miljoen jaar geleden waren er nog gink-go's in het Noordelijk halfrond: dit bewijzen fossiele vondsten uit Frankrijk en Duitsland. Maar lang voor de komst van de mens en het verschijnen van de Ijstijden, heeft hij zich terug ge-trokken binnen de driehoek Japan-Zuid-China en Korea.
Daar heeft hij in de isolatie van vergeten bergstreken, in de wachtkamer van het leven in komplete vergetelheid de tijd getrotseerd tot met de eeuwen zijn verdwijning een feit zou zijn geweest. Maar dat was buiten de Chinese en Japanse priesters gerekend, die onder indruk van zijn statige verschijning en ho-ge leeftijd, hem hem reeds uitzaaiden bij hun tempels vóór onze jaartelling. Vandaar de naam Chinese Tempelboom en Japanse Notenboom, vanwege zijn vruchten die op noten gelijken. Het zou tot in de helft van de 18-de eeuw duren, vooralleer de Gink-go de oversteek naar Europa maakte door plantenexplorators die van overal op Aarde zeldzame of speciale planten mee naar huis brachten.
De boom stond sinds oudsher in China als yin hsing of ya chio bekend, wat zilveren abrikoos betekent, refererend naar de vrucht. De naam ging van China naar Japan, en veranderde daar in gin kyo. En toen hij van Japan naar het Westen ging, werd de naam verkeerd geschreven met een "g" in de plaats van de "y", en werd het: gin kgo; bovendien aan elkaar geschreven.
De boom is tweehuizig dwz dat er vrouwelijke bomen zijn met vrouwelijke bloemen, en mannelijke bomen met mannelijke bloemen. Uitzonderlijk zijn de mannelijke bomen geliefder, omdat de vrouwelijke bomen vruchten geven, die bij rijpheid alles behalve aantrekkelijk ruiken: de geur die van rottende ginkgo-vruchten uitgaat wordt omschreven als een mengeling van verse luiers en de inhoud van een restafvalbak. Er staan Ginkgo's van 1000 jaar en meer zowel in China als in Japan, maar de hoogste staat Zuid-Korea: omdat hij een trage groeier is -gemiddeld slechts 4 cm per jaar- wordt een eeuwenoud exemplaar slechts zo'n 40 m hoog. Die van de Yon Mun tempel is een reus van 60 m hoog, en heeft een diameter van 4,5 me-ter. Zijn hout is hard, en geschikt voor het vervaardigen van meubels en bijzondere voorwerpen.
Er zijn twee redenen waarom de Ginkgo als park- of laanboom geliefd is. Voorop staat zijn herfstverkleuring: de bladeren kleu-ren in het najaar fel goudgeel, wat werkelijk feeërieke plaatjes geeft (zie de foto's in de rechterkolom). Ten tweede heeft zijn voortbestaan "ná zijn eigen tijd" , het voordeel dat al zijn na-tuurlijke vijanden ondertussen verdwenen zijn. Zonder twijfel heeft ook de Ginkgo miljoenen jaren geleden ziektes te verdu-ren gehad, en werd hij aangevreten door insekten, maar NU, blijft hij onaangetast, is hij ziektevrij, en is hij bovendien goed bestand tegen luchtvervuiling. Die (schijnbare) onaantast-baarheid waarmee hij talloze katastrofen op Aarde heeft over-leefd, heeft van hem een symbool van hoop gemaakt. Nadat de atoombom in 1945 Hiroshima kompleet had verwoest, was een Ginkgo die devolgende lente terug in blad kwam, het enige te-ken van leven in een desolate woestenij (zie onderaan rechts).In dat ongelooflijk weerstandsvermogen en die robuustheid om alles te boven te komen wat hem wordt toegeworpen, kan men het Steenbok-principe herkennen.
Die Steenbok-aard kunnen we ook terugvinden in zijn genees-krachtige werking: hij staat sedert oudsherbekend als boom voor het geheugen. Ginkgo-preparaten van de bladeren, heb-ben een vaatverwijdende werking op de fijne haarvaten in de hersenen, en zorgen dus voor een betere doorbloeding van de "grijze cellen": deze betere aanvoer van zuurstof verbetert bij ouder wordende mensen niet alleen het geheugen, maar ook de concentratie, het waarnemingsvermogen en de reaktiesnelheid. Door cerebrale veroudering tegen te gaan en het intellektuele vermogen intakt te houden, kan het ginkgo-preparaat helpen bij vormen van vergeetachtigheid, afwezigheid, concentratie-stoornissen, besluiteloosheid en hoofdpijn. Het kan dus ge-bruikt worden om de eerste tekenen van seniliteit, Alzheimer of dementie op te vangen, of bij tekenen van een opkomende depressie of angstaanval.
Maar Ginkgo verbetert niet alleen de doorbloeding van haarva-ten in de hersenen, doch in ALLE haarvaten. Die van het oor, bijvoorbeeld, waardoor het gebruikt wordt bij vermindering van hoorscherpte, duizeligheid en de ziekte van Menière. Die van de onderste ledematen bijvoorbeeld, waardoor het gebruikt wordt bij spataderen, winterhanden en -voeten door slechte bloedcirculatie in de extremiteiten. De vaatverwijderende wer-king is een gevolg van die typiese Saturnale-of Steenbok-kracht van samentrekking: het ginkgo-preparaat heeft een adstrin-gerende werking voor lucht- en waterwegen en wordt daarom in het Oosten sinds oudsher ook gebruikt bij zware verkoudheid met veel slijmvorming, hadnekkige hoest, bronchitis, astma, witte vloed, incontinetie en vroegtijdige zaadlozing. Tenslotte ook nog voor de algemene bloedcirculatie met inwerking op de bloedsomloop, het hart en de bloeddruk. Het verlaagt de bloeddruk en vermindert de samenklonting van bloedplaatjes.
We hebben het nog niet gehad over het geel, nochtans zo over-duidelijk aanwezig in het Ginkgo-verhaal. Alleen maar "taai" zijn, is niet genoeg om een super-overlever te zijn. Er huist in de Ginkgo ook veel gele energie, wat staat voor: eigenwaarde, in zichzelf gecentreerd zijn (concentratie!), op zichzelf kunnen staan en terugvallen. Astrologies: het Zonne-of de Leeuw-ener-gie. Bij de mens: de derde chakra: het "zonne-centrum" of zonne-vlecht, het zenuwcentrum van de buik dat in verbinding staat met hart en longen naar boven toe, en met zijn beweeg-lijkheid naar onderen toe. Het vermogen om tegenslagen en moeilijkheden te inkasseren en te boven te komen. Vandaag zat het tegen, maar morgen is een nieuwe dag en kans.Na regen komt zonneschijn. Is men opgewekt, dan is het hart vrolijk en zijn de benen licht; is men zwaarmoedig, dan voelen hart en be-nen ook zwaar aan. Voor de rest zie ook hier voor een artikel dat ik 20007 heb ge-schreven.
