Patroon 22

Dit trigram 22 vat een aantal spirituele "zaken" mooi samen.

Vooreerst: het patroon van verandering en aanpassing. Heel wat men-sen hebben moeilijkheden met het tweede, omdat ze problemen met het eerste hebben. Maar als alles in het leven en in de werkelijkheid voortdurend in beweging is, en dus aan verandering onderhevig is, dan is het noodzakelijk om met deze dynamiese levensstroom mee te gaan, ten einde van in touch en in balans te blijven met deze realiteit van het nu. Dat is de essentie van het Tao´sme, en ook gedeeltelijk de bood-schap van het midfullness: wees je bewust van wat er zich in het hier en nu afspeelt, en geef present, geef je eraan over, in plaats van je er-tegen te verzetten.
Let wel op: ik heb het hier over een aanwezig zijn in de dingen die men "doet", alsook over deze fasen en processen die in het leven bepaalde overgangen uitmaken. Want het is precies eigen aan het "moderne leven" dat de mens verondersteld wordt van zich voortdurend aan alles en iedereen aan te passen, en zoals een een windrichtingsaanwijzer permanent in het rond te draaien. Dat is het andere uiterste, en heel zeker van het goede -of van het slechte naargelang men verkiest- te-veel. Het is eigen aan de gezonde werking van de intu´tie en van het bewustzijn, om het onderscheid te kunnen maken tussen dingen die er echt toe doen, en dingen des levens die eerder anekdoties en onbelang-rijk zijn. Men kan zelfs poneren: hoe meer me zich aanpast in onbe-langrijke zaken, hoe statieser men zal omspringen met de echt belang-rijke keuzes in het leven. Een "drukke" geest is immers afgeleid van de essentie, en gewoon geraakt om zich te focussen op die dingen die het dagelijkse leven zogezegd "vol" maken, maar die in werkelijkheid niet het verschil uitmaken.

Ten tweede , de "dienstbare" opstelling in het leven. Want als men zich aanpast aan het leven, dan gaat het hem niet in de eerste plaats wat het ego wilt, maar om het samenspel tussen buitenwereld en binnen-wereld, tussen dat "ik" en de ander. Er zijn zoveel relatieproblemen, omdat mensen tegenwoordig zo slecht kunnen bemiddelen tussen beide.

Wat de houding tegenover de buitenwereld betreft: als men de ander niet meer echt kan binnenlaten en omarmen, dan wordt elke aktiviteit en interaktie ego-gericht. Samenwerking en begrip worden moeilijk zo, want men vecht dan als twee honden om een been. En wat de instel-ling tegenover de binnenwereld betreft: als men niet reflekteert wat het "ik" wezenlijk nodig heeft om vervuld en gelukkig te zijn, dan pakt men zijn leven aan, zoals een schip op zee zou varen zonder een koers te volgen. Zoveel mensen zijn stuurloos op hun levenspad, omdat ze hun innerlijk kompas hebben verloren. Dit verklaart ook het succes van zoveel kursussen en workshops aangaande deze zaken.

In mijn ogen zijn de meeste daarvan kompleet overbodig: het is be-langrijk om eerst de voeling met zichzelf terug te krijgen. Leer naar je intu´tie te luisteren en vertrouw op jezelf, en je zult beter in balans met jezelf komen.
Leer beter te luisteren naar wat "de ander" zegt en wat het leven je duidelijk maakt, en je zult beter in balans zijn met de wereld. Vergeet "succes" of "falen", winst of verlies; beiden zijn steeds aanwezig: hou ook die dus gewoon in balans. Wees geestelijk in plaats van fysiek dynamies en aktief, ontwikkel de kunst van het (goed) nadenken en van het woe wei -het niet-doen - om zowel de uiterlijke drukte als de innerlijke drukte (van eindeloos getub en gepieker) tot rust te laten komen. Find peace of mind. Volg de wijsheid die ieder van ons heeft in zijn bewustzijn. Het spreekt tot jou, dus luister er aub naar.

Rudy 29 december 2016