HeemstHeemst werd vooral om zijn wortels, en vooral in de Balkanlanden geteeld. Doch met de burgeroorlogen op het eind van de 20ste eeuw, is deze voorraadmarkt grotendeels ingestort. Geen nood, want van deze overlevende plant zijn ook de bloeiende toppen bruikbaar als geneeskruid. Deze plant is nauw verwant met het kaasjeskruid, de lavatera en andere malvaceae. Met hen deelt heemst zijn-of moet ik eerder zeggen haar- zacht karakter. Dit weerspiegelt zich ook in de geneeskundige toepassingen van dit kruid: verzachtend, verwekend, sussend, verkoelend, slijmvliesbeschermend, ontstekingsremmend, kalmerend, en zelfs slaapverwekkend. Heemst leent zich derhalve goed voor een kombinatiethee die men kan drinken voor het slapengaan.Slaat men de kruidenboeken in voor de kwalen, waarbij heemst kan helpen en helen, dan kan men samengevat stellen dat heemst alle prikkelingen van de slijmvliezen tegen gaat. Of dit nu de slijmvliezen van de maag (teveel maagzuur; maagpijn; maagcatar), die van de luchtwegen (prikkelhoest; hoesten; longemfyseem), of van de darm (diarree; darmcatar; darmontsteking), of de waterwegen (blaascatar; urineleiderontsteking; nierprikkeling met branderige, donkere urine) betreft. Ook ontstekingen van de mond-en keelholte, de ogen, de tanden (tandvleesontsteking; tandpijn) en zelfs de huid (brand; ontstekingen; allergieën) kunnen gebaat zijn bij het gebruik van heemst.
Als ANALOOG KRUID past heemst dus bij het mensentype dat een beetje angstig van aard is, en dan moeilijk kan inslapen door emotionele opgewondenheid of zorgen (let wel: verwar dit niet met piekeren= het DENKEN niet kunnen stilzetten; cfr thijm). De prikkeling van buitenaf vertaalt zich dan als een prikkeling binnenin. Vaak hebben zulke mensen het moeilijk om zich af te sluiten (wanneer dit moet), en om neen te zeggen tegen anderen, uit schrik van anderen "tegen de borst te stoten".
|